Aktualitet

Vizita që ndau hallin e madh të Kosovës, nga humoret personale!

               Publikuar në : 20:51 - 30/06/20 liberale

Alfred Peza

Vizita dy ditore e Edi Ramës në Kosovë, është padyshim më impenjativja dhe më e rëndësishmja, ndër të gjitha takimet dhe vizitat e zhvilluara prej tij, me cilësinë e Kryeministrit të Shqipërisë në 7 vitet e fundit. Për rrjedhojë edhe vizita me peshën më të madhe në shumë drejtime, e të gjithë karrierës së tij politike, qëshkurse ndodhet në krye të Partisë Socialiste.

Kjo jo thjeshtë dhe vetëm për shkak të momentit më të vështirë në të cilën ndodhet Kosova sot, pas anullimit të takimit në Shtëpinë e Bardhë, për fillimin e dialogut me Serbinë. Por edhe për shkak të çarjes më të madhe që elitat politike në Tiranë e Prishtinë, duket se kishin krijuar përpara 27 qershorit, në funksion të axhendave të brendshme të disa liderëve politikë, me ndihmën edhe të propogandës e mediave pranë tyre.

Në përfundim të kësaj vizite dhe të konferencës shteruese për shtyp të mbajtur në Prishtinë, gjithkush mund ta shohi shumë herë më qartë së më parë, hallin e madh të Kosovës nga humoret personale të elitës politike shqiptare. Pamje kjo që u errësua dhe u turbullua keqas, nga njoftimi i zyrës së Prokurorit Special të Hagës, për ngritjen e akuzave ndaj Presidentit Hashim Thaçi dhe Kryetarit të PDK, Kadri Veseli.

Më shumë se gjithçka tjetër, këtij qëllimi i shërbeu, çdo detaj i axhendës. Çdo takim. Çdo deklaratë. Çdo xhest e fjalë. E deri tek masa dhe mënyra e duhur e transmetimit të tyre, në rrjetet sociale dhe në mediat tradicionale, në të dyja anët e kufirit.

Edi Rama nuk u kujdes thjeshtë dhe vetëm për të shkuar si për “kryeshnoshë”, tek Hashim Thaçi dhe Kadri Veseli, sa për të kaluar radhën. Aq më pak, të shkonte në Prishtinë, duke marë pozat e “babait të kombit”. Por ai shkoi atje me barrën e përgjegjësisë së “vëllait të madh për vëllain e vogël”, duke qenë në lartësinë e sfidës kombëtare, që i ka dalë para dy shteteve shqiptare në Ballkan.

Duke tejkaluar ndasitë me Albin Kurtin, keqkuptimet në kohë dhe hapësirë me Isa Mustafën dhe duke tërhequr me elegancë padinë ndaj Ramush Haradinajt, Kryeministri i Shqipërisë dha mesazhin konkret se asgjë nuk është më e rëndësishme në këto momente të vështira për gjithkënd, sesa çështja e Kosovës.

“Të gjithë duhet të bashkohemi në qëllim, sigurisht secili ka këndvështrimin e vet për, arritjen e qëllimit. Duhet të jemi respektues ndaj njëri-tjetrit, kur mendojmë ndryshe nga njëri tjetri, të paktën për tema të mëdha. S’kemi tema më të mëdha këtu. Integrimi në BE është temë e madhe. Por, nuk është aq e madhe, sa njohja e Kosovës nga Serbia”,- i tha Rama, gazetarëve.

Pas kësaj, gjithkush e ka shumë herë më të qartë, se njoftimi i Prokurorit të Hagës tre ditë përpara takimit në SHBA, nuk kishte të bënte aspak me akuzat e pretenduara ndaj Presidentit dhe ish Kryetarit të Parlamentit personalisht. Por, me minimin e përpjekjeve për të çuar drejt njohjes reciproke, Kosovën me Serbinë.

Pas kësaj, gjithkush e ka shumë herë më të qartë, se njoftimi i Hagës nuk ka të bëjë thjeshtë dhe vetëm me qytetarin Hashim Thaçi dhe Kadri Veseli, por me të sotmen dhe prespektivën e çështjes së Kosovës.

Për kësaj, gjithkush e ka shumë herë më të qartë, se në Hagë nuk do të shkojnë thjeshtë dhe vetëm ish drejtuesit e radhë nga ana e UÇK-së, për tu njohur me akuzat e radhës, për tu mbrojtur nga pretendimet e radhës, në procesin ndaj tyre të radhës.

Pas kësaj është më e qartë së kurrë më parë, se pas 21 vjetësh nga çlirimi i Kosovës nga Serbia e Millosheviçit, e gjitha çfarë po ndodh nuk është një çështje as personale dhe as emrash të përveçëm. Aq më pak një mundësi e radhës, për ta shfrytëzuar për humoret tona personale të radhës, në betejat e vockla politike të radhës, kundër njëri- tjetrit.

Ndaj sa më parë që ti lemë pas kësaj, të gjitha zënkat me njëri- tjetrin, për tu bërë bashkë për çështjen e Kosovës, për çështjen shqiptare, për projektin tonë strategjik në Ballkan, aq më shpejt do arrijmë që ta tejkalojmë këtë moment të vështirë. Duke i dhënë vetes mundësinë, që të mos gjykohemi nga koha dhe historia, si një brez që po grindje se kush ti biente pianos, ndërkohë që po na digjej shtëpia

Tags: , , ,

KOMENTO (0)

Shkruaj nje koment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* *

Back