Globi

Rusia, një kërcënim i besueshëm për NATO-n?! Çfarë duhet të bëjnë aleatët e për t'u përgatitur ndaj agresionit rus

Shkruar nga Liberale

Rusia, një kërcënim i besueshëm për NATO-n?!

"E ndërsa është e shtrenjtë të bësh atë që është e nevojshme për të penguar agresionin rus, do të ishte shumë më e shtrenjtë të luftosh nëse frenimi dështon."

Shtetet e Bashkuara t% Amerikës e kanë cilësuar prej kohësh pushtimin e Ukrainës, si një dështim strategjik për Rusinë. Sekretari i Shtetit Antony Blinken e deklaroi të tillë në qershor 2023, duke thënë:

"Lufta e agresionit të Putinit kundër Ukrainës ka qenë një dështim strategjik, duke pakësuar shumë fuqinë, interesat dhe ndikimin e Rusisë për vitet në vijim".

E megjithatë, në dy muajt e fundit, një numër në rritje zyrtarësh perëndimorë kanë paralajmëruar për një kërcënim ushtarak nga Rusia kundër vendeve përgjatë krahut lindor të NATO-s.

Shefi i shërbimit të fshehtë të Estonisë tha në shkurt: "Rusia ka zgjedhur një rrugë që është një konfrontim afatgjatë ... dhe Kremlini me siguri po parashikon një konflikt të mundshëm me NATO-n brenda dekadës së ardhshme apo më shumë." Ndërkohë, ministrat danezë dhe gjermanë të mbrojtjes kanë paralajmëruar në mënyrë të ngjashme se Rusia mund të sulmojë NATO-n në më pak se një dekadë.

Pyetja kritike tani është: A përbën Rusia një kërcënim të besueshëm për NATO-n?

Aktualisht, ka shumë faktorë që punojnë për të larguar Rusinë nga sfidimi i NATO-s, por ekziston një skenar që qëndron si një rrugë e besueshme drejt konfliktit – dhe kjo është nëse Kremlini arrin të nënvlerësojë vendosmërinë perëndimore dhe më e rëndësishmja e SHBA-së për të luftuar në kushte të caktuara.

Ndër arsyet në rritje që mund ta bëjnë Kremlinin të besojë se SHBA-së dhe NATO-s nuk kanë vullnet për të luftuar, më e menjëhershme është rizgjedhja e mundshme e ish-presidentit të SHBA-së, Donald Trump. Kjo do të ngrinte pikëpyetje serioze për angazhimin e Uashingtonit ndaj Evropës, pasi gjatë kohës së tij në detyrë, Trump kishte vënë hapur në dyshim përfshirjen e Amerikës në NATO dhe kërcënoi të tërhiqej nga aleanca. Deklaratat e tij të fundit duke ftuar Rusinë të sulmojë aleatët që nuk përmbushin angazhimet e tyre për shpenzimet e mbrojtjes, tregojnë se pikëpamjet e tij nuk kanë ndryshuar.

Sigurisht, ka një mori pyetjesh nëse Trump mund të orkestrojë me të vërtetë një tërheqje nga aleanca më e vjetër e Amerikës. Megjithatë, thjesht duke vënë në pikëpyetje vullnetin e Uashingtonit për të dalë në mbrojtje të Evropës, dëmi do të bëhej. Kremlini më pas mund të rishikojë llogaritjet e tij në lidhje me besueshmërinë e mbrojtjes kolektive të NATO-s, duke rritur rrezikun e një sfide të drejtpërdrejtë ndaj aleancës.

Por nuk janë vetëm SHBA, ndryshimet politike në Evropë mund të ndryshojnë edhe llogaritjet e Kremlinit për NATO-n.

Vitin e kaluar pa një ringjallje evropiane të partive të ekstremit të djathtë, shumë që ushqejnë ndjenja simpatike ndaj Moskës. Zgjedhja e kryeministrit Robert Fico në Sllovaki, për shembull, solli në qeveri një parti që refuzon mbështetjen ushtarake të NATO-s për Ukrainën. Në mënyrë të ngjashme, Alternativa për Gjermaninë e ekstremit të djathtë, e cila aktualisht po anketohet si partia e dytë më e popullarizuar në Gjermani, mban lidhje të ngushta me Kremlinin – siç bën partia Rally National e lideres së opozitës franceze Marine LePenn, e cila gjithashtu po rritet në sondazhe. Kështu, një rritje e qëndrueshme e mbështetjes politike për të djathtën ekstreme në Evropë mund të bindë Moskën se NATO-ja nuk do të arrinte konsensus në lidhje me një përgjigje ndaj agresionit rus.

Ndoshta më shqetësuese nga të gjitha, megjithatë, do të ishte se si angazhimi i SHBA në një konflikt të madh me Kinën do të ndikonte në llogaritjet e presidentit rus Vladimir Putin.

Në dhjetor, presidenti kinez Xi Jinping thuhet se i tha presidentit amerikan Joe Biden se Pekini do të ribashkojë Tajvanin me Kinën kontinentale – megjithëse koha e kësaj nuk ishte vendosur ende. Konflikti i SHBA me Kinën nuk është i pashmangshëm, por nëse ndodh, Kremlini do të tundohej seriozisht për të përfituar, duke gjykuar se Uashingtoni nuk do të kishte as interes politik dhe as burime për t'i ardhur në ndihmë Evropës.

Për më tepër, nëse SHBA-ja detyrohet t'i përgjigjet konflikteve më të vogla por ende të rëndësishme me Iranin ose Korenë e Veriut, Kremlini mund të arrijë në një përfundim të ngjashëm.

Duke e komplikuar edhe më tej tablonë është prirja e Moskës si për marrjen e rrezikut ashtu edhe për llogaritjen e gabuar. Hulumtimet e shkencave politike tregojnë se autokratët personalistë si Putini janë më të prirur për të bërë gabime, pjesërisht sepse ata e rrethojnë veten me burra dhe besnikë. Kremlini tashmë ka nënvlerësuar seriozisht aftësinë e tij për të mposhtur me shpejtësi ushtrinë e Ukrainës, si dhe përgjigjen e Perëndimit ndaj pushtimit.

Kështu, sapo Rusia të rikonstituojë forcat e saj konvencionale pasi luftimet në Ukrainë të pakësohen, shumë liderë evropianë projektojnë se Moska mund të rindërtojë forcat e saj brenda dy deri në pesë vjet – ajo do të përbëjë përsëri një kërcënim të rëndësishëm për vendet e NATO-s në lindje. Meqenëse forcat e NATO-s ka të ngjarë të mbeten konvencionalisht superiore, ajo do të jetë ende e pozicionuar mirë për të frenuar ose mposhtur këtë kërcënim - por kjo do të ndodhë vetëm për sa kohë që SHBA mbetet plotësisht e përkushtuar ndaj aleancës dhe nuk është e përfshirë në një konflikt të madh gjetkë./Përshtati A.Mënalla/ Liberale.al

Liberale Newsroom

Poll
SHQIPENGLISH