Kryesore

Zgjedhjet dhe drejtësia, dy “reforma” që nuk janë të tilla

               Publikuar në : 09:03 - 11/06/20 Klementin Mile

Klementin Mile

Problemi me Reformën Zgjedhore nuk është mungesa e listave të hapura. As mungesa e votës së emigrantëve. As ndonjë mungesë tjetër specifike. Problemi me Reformën Zgjedhore është se ajo nuk është fare reformë.

Gazetarët dhe politikanët, vendas dhe të huaj, që e kanë quajtur “reformë” atë që u arrit nga marrëveshja e Këshillit Politik, nuk kanë për kriter të vërtetën kur gjykojnë. Ata operojnë ose me logjikën e pushtetit, ose me logjikën e lajmit.

E vërteta është ndryshe. Këshilli Politik, me shtysën dhe bekimin e ndërkombëtarëve, arriti një marrëveshje vetëm për marrjen e disa masave, që synojnë të ndreqin, të riparojnë keqfunksionimet e mekanizmit zgjedhor.

Riparimi është i ndryshëm nga reforma. Ndërsa të reformosh do të thotë ta ndryshosh gjënë difektoze, të prishur, jo efiçente, ose negative, të riparosh do të thotë të mos e ndryshosh gjënë, por vetëm ta kthesh në gjendje pune të mirë, ta ndreqësh, ta rregullosh.

Mekanizmi zgjedhor, në këtë mënyrë, vetëm u riparua, sikur të kishte patur nevojë vetëm për një servis të mirë; vetëm për t’i ndërruar “vajin dhe filtrat” për të dalë përsëri në rrugë.

Por pas kaq shumë kilometrash në terrene të ashpra, atje ku nuk mbërrin asfalti, “makina” e zgjedhjeve shqiptare kishte nevojë urgjente për “pjesë të reja”. Mekanizmi i zgjedhjeve, pra, kishte nevojë për ndryshim strukturor.

Problemi nuk është vetëm ky. Çështja është se zgjedhjet e ardhshme do të mbahen në kontekstin e një pseudoreforme tjetër, atë në Drejtësi. Sepse efektet e keqfunksionimeve të mekanizmit zgjedhor, pavarësisht masave të marra për ta riparuar mekanizmin, do të duhet t’i adresojë sistemi i drejtësisë.

Por as “Reforma në Drejtësi”, edhe kjo e shtyrë dhe përshëndetur nga ndërkombëtarët, nuk është reformë. Ajo është tipikisht një Revolucion në Drejtësi.

Reforma dhe revolucioni janë të dyja procese që lidhen me idenë e ndryshimit shoqëror, por dallojnë prej njëri-tjetrit nga mënyra se si i arrijnë qëllimet e tyre. Ndërsa reforma synon ndryshime të strukturave ekzistuese, pra një ndryshim gradual, revolucioni synon shembjen e këtyre strukturave dhe ngritjen, pas rrënimit radikal, të strukturave të një rendi tjetër.

Zgjedhjet dhe drejtësia, këto dy pseudoreforma, kanë peshë të jashtëzakonshme në të ardhmen e demokracisë shqiptare. Ato i referohen pushtetit legjislativ, që konstituon qeverinë, dhe pushtetit gjyqësor, që na jep garanci kundrejt saj.

Mungesa e reformave në këto dy pushtete rrezikon të mos sjellë asgjë pozitive për demokracinë e vendit tonë. Në fakt, qeveria e ardhshme shqiptare, ciladoqoftë ajo, do të vijë si rezultante e një bashkimi të zhurmshëm dhe aspak të natyrshëm të riparimit me revolucionin. Ajo do të jetë produkt i një “Frankenshtajni” të kozmetikës zgjedhore me radikalizmin në drejtësi.

Kaq premton logjika e sistemit. Shpresën, si më parë, do të na duhet ta projektojmë te njeriu. /Gazeta Liberale

 

Tags: , ,

KOMENTO (0)

Shkruaj nje koment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* *

Back